برای دانشجویان جدید الورود: چگونگی اجاره ی خانه!!

اجاره کردن یه آپارتمان یا خونه برای یه دانشجوی جدید از اولویت خیلی زیادی برخورداره و من مدت ها بود که میخواستم در این زمینه یه متنی رو آماده کنم که به هر دلیلی به تاخیر میافتاد و بالاخره روز یکشنبه با یکی از دوستان با تجربه تر، خانم ندا طاها، نشستیم و نکات لازم رو گردآوری کردیم و من اینجا به توضیحش میپردازم. در نتیجه از همین تریبون عواید حاصل از این متن رو به خانم طاها تقدیم میکنم!

به صورت کلی یک دانشجو در دانشگاه پردو (و عملا در هر دانشگاه دیگری)  با سه اسم تحت عنوان خونه مواجه میشه که لازمه که تعاریف و معانی هر کدوم رو بدونه: (از اونجایی که خوابگاهها مختص دانشجوهای undergraduate هستن و دانشجوهای graduate باید خودشون برای خودشون خونه پیدا کنن، من از اشاره به اونها صرف نظر کردم.)

آپارتمان (apartment) : که خب تعریف مشخصی داره و معمولا یک یا دو خوابه ست ولی خب میتونه تعداد اتاق خواب های بیشتری هم داشته باشه. معمولا آپارتمان ها دارای دستشویی و حمام مشترک هستن ولی خب مثال های نقضی هم در این رابطه وجود داره.


پردو ویلج (Purdue Village) : با وجود اینکه عملا پردو ویلج هم در دسته بندی آپارتمان ها قابل قرارگیریه، اما با توجه به نکات حائز اهمیت مربوط به اون، به این نتیجه رسیدم که به صورت خاص تری به توصیفش بپردازم. پردو ویلج یه مجتمع ساختمانی خیلی بزرگه که حدود ۴۰ تا ۵۰ سال پیش ساخته شده و شامل انواع مختلفی از آپارتمان ها میشه که توسط خود دانشگاه پردو به دانشجوها اجاره داده میشه و عملا خیلی از دانشجوهای جدید الورود به سبب عدم آشنایی با فرایند اجاره منزل، در نهایت ناچار به اجاره آپارتمان در پردو ویلج میشن. با وجود اینکه طبیعتاً پردو ویلج از مزایای نسبی ای مثل داشتن یه مرکز رفاهی خوب، فاصله «نسبتاً» (نه خیلی) نزدیک تا کمپس، و عدم پرداختن utility جداگانه (به نوعی بر خلاف سایر موارد که فرد میبایست به جز اجاره ی منزل، هزینه ی utility رو جداگانه پرداخت کنه (و در نتیجه بهتره که صرفه جویی کنه!) در پردو ویلج فقط از شما یک اجاره ی ماهانه گرفته میشه و پول utility پرداخت نمیکنید) برخورداره، تا این لحظه که من مشغول تایپ این متن هستم از بیشتر از ۱۵ نفر در مورد پردو ویلج پرسیدم، احد الناسی رو نمیشناسم که از کیفیت ساختمون های اون حتی اندکی رضایت داشته باشه و در غالب موارد، افراد چه بسا به شدت از بافت به شدت قدیمی، محیط و رنگ های بی روح، سقف های کوتاه و وجود حشرات مختلف و … شکایت هم داشتن (حجم شکایت ها خیلی بیشتر از چیزی هست که شاید متون من بتونن توصیف کنن). با بررسی ای که کردم، حضور در پردو ویلج؛ عملا اونقدری هم که به نظر میاد منجر به صرفه جویی مالی نمیشه و در بسیاری از موارد حضور در یک اپارتمان تک خوابه شاید در همون حدود قیمت برای فرد تموم بشه، ولی خب حتما استثنائاتی هم وجود داره. اما به هر حال باز هم شاید این یه حکم کلی نباشه و حتما افرادی هستن که از کیفیت پردو ویلج راضی هستن. اما بر اساس تحقیقاتی که من کردم، برای فردی که گزینه های دیگه ای داره، شاید پردو ویلج بهترین گزینه نباشه. (به قول سعدی بزرگ: من آنچه شرط بلاغست با تو می‌گویم / تو خواه از سخنم پند گیر و خواه ملال…)


استودیو (studio) : استودیو هم از لحاظ مفهوم، شبیه به آپارتمانه ولی خب محدودیت های خاص خودش رو داره و در “این” پست میتونید بیشتر در موردش بخونید. در همین پست نوشته شده که: در این نوع آپارتمان‌ها، اتاق نشیمن، اتاق خواب و آشپزخانه در یک فضا با یکدیگر ترکیب شده است و تجهیزات پخت‌ و پز نیز در فضایی مرکزی قرار می‌گیرد، سرویس بهداشتی نیز در فضایی کوچک و مجزا تعبیه می‌شود. در این آپارتمان‌ها هیچ دیواری بین فضاها برای تفکیک آنها از هم وجود ندارد و تنها فضای مجزا و تفکیک شده آن، سرویس بهداشتی است.

خانه شخصی (house) : این سبک خونه ها عملاً آپارتمان نیستن و خونه های شخصی هستن که میتونن یک تا سه طبقه باشن و چندین اتاق خواب هم داشته باشن. این خونه ها معمولا دارای حیات و گاراژ هم هستن که فارغ از آسایشی که به ساکنینش میده، طبیعتاً قیمت بیشتری داره (البته در بسیاری از موارد که جلوتر توضیح میدم، هزینه ی تمام شده برای هر فرد به عنوان یکی از اعضای خونه، حتی کمتر از آپارتمان و استودیو هم تموم میشه)، مستلزم نگهداری (مثل کوتاه کردن چمن ها (که البته در بعضی موارد خود صاحبخونه ها موظف میشن که اینکارو بکنن) و …) بیشتره و معمولا پول ماهانه ای که به عنوان utility (از قبیل برق و گاز و پول اینترنت …) باید پرداخت بشه هم بیشتره. این سبک خونه ها معمولا با فاصله از کمپس دانشگاه هستن و معمولا داخل کمپس شاهد house نخواهید بود. نکته ی مثبت دیگه house اینه که معمولا با یه شرکت صاحبخونه مواجه نیستید و یک شخص صاحبخونه ی شماست که خب نوع ارتباط صمیمانه تری در این حالت به وجود خواهد اومد.

طبیعتاً هزینه های پرداختی برای هر کدوم از این حالت ها بستگی مستقیمی داره به “تعداد هم خونه ای ها” و “فاصله از کمپس”، در نتیجه اصلا بعید نیست که برای مثال یه استودیو که منطقاً باید قیمت کمتری نسبت به یه آپارتمان داشته باشه، به سبب فاصله ی خیلی خیلی کم به کمپس، چه بسا قیمت بیشتری هم داشته باشه. یا اینکه این امکان وجود داره در خونه (house) ای که عملاً کرایه ی بیشتری رو شامل میشه، به سبب تعدد همخونه ای ها (۳ الی ۴ نفر) هزینه ی تمام شده برای افراد حتی کمتر از آپارتمان یا استودیو ها باشه. در نتیجه عملا نمیشه حکم کلی ای برای قیمت ها داد. اما من بازم یه خورده جلوتر سعی میکنم به صورت حدودی یه متوسط قیمتی در اختیارتون بذارم.

دسته بندی دیگری که اینجا باید بهش بپردازم، راههای مختلف اجاره ی خونه هست که به صورت کلی به دو دسته تقسیم میشن:

اجاره ی مستقیم (lease) : که عملاً مشخصه و در اون فرد (tenant) به موجب یک قرارداد رسمی با صاحب خونه (landlord) حق سکونت در یک منزل رو در ازای پرداخت (rent) های ادواری (معمولا ماهانه) و پرداخت یک پیش پرداخت اولیه (deposit) کسب میکنه. پیش پرداخت اولیه معمولا برابر هست با هزینه ی کرایه ی یک ماه. ضمناً در بعضی موارد فرد ملزمه که اجاره ی ماه اول رو هم در ابتدا پرداخت کنه که به نوعی انگار در هنگام عقد قرارداد، فرد برای دو ماه اجاره خواهد پرداخت (حتی در مواردی اجاره ی ماه آخر هم طلب میشه) که البته بسته به رویه ی صاحب خونه ها، این موارد میتونه کاملا متفاوت باشه. مبلغ پیش پرداخت در انتهای مدت قرارداد و در صورت عدم ایجاد آسیب به خونه، به فرد برگردونده میشه (معمولا خیلی بعیده که به صورت کامل برگردونده بشه) و در صورت مشاهده ی آسیب توسط صاحبخونه، مبالغی از پیش پرداخت کسر و باقی اون به فرد عودت داده میشه. بسیاری از مواردی که به تعمیرات خونه (تعمیرات برقی و لوله کشی و …) مربوط میشه، وظیفه ی صاحبخونه ست و فرد با مطلع کردن صاحبخونه، از ایشون میخواد که افرادی رو بفرستن که عیب مذکور رو رفع کنن.

اجاره ی با واسطه (sublease) : این حالت زمانی اتفاق میافته که فردی که یه خونه ای رو اجاره کرده، به هر دلیلی برای مدتی (مثلا ۶ ماه یا ۱ سال) در خونه حضور نداشته باشه و قصد داشته باشه که در این مدت، خونه رو به فرد دیگه ای بسپره و بعد از پایان این مدت، مجدداً خودش در خونه مستقر بشه. در نتیجه این فرد عملا حکم یک صاحبخونه مجازی رو پیدا میکنه و خونه رو به نفر سومی اجاره میده. این کار به دو طریق رسمی و غیر رسمی صورت میگیره. در حالت رسمی، فرد مذکور، نفر سوم رو به صاحبخونه ی اصلی خونه معرفی میکنه و فرایند اداری و عقد قرارداد از طریق صاحبخونه طی میشه که بسته به نظر صاحبخونه، احتمال داره از فرد سوم هم پیش پرداخت گرفته بشه. در حالت غیر رسمی هم عملا قرارداد رسمی ای امضا نمیشه و فرد به صورت توافقی در منزل ساکن میشه که با توجه به موارد قانونی، شاید این موضوع قابل پیشنهاد نباشه و من عملا اطلاعات زیادی در موردش ندارم.

با اینکه باز هم تاکید میکنم که این اعداد به شدت قابل تغییر هستن و به هیچ وجه حکم کلی نیستن، اما میشه به صورت متوسط، حدودی از هزینه های هر کدوم از موارد ذکر شده در در ذهن داشت. باز هم تاکید میکنم که این اعداد متوسطی از حالات نرمال هستن و میشه تعداد بسیار زیادی مثال نقض براشون پیدا کرد و حتی شاید سایر افراد نظرات مختلفی نسبت به همین قیمت ها داشته باشن. (این قیمت ها مربوط میشه به سال ۲۰۱۷ میلادی).

متوسط اجاره و utility یک استودیو داخل کمپس دانشگاه: ۶۰۰ دلار
متوسط اجاره و utility یک استودیو خارج از کمپس دانشگاه: ۵۰۰ دلار
متوسط اجاره و utility یک آپارتمان یک خوابه داخل کمپس دانشگاه: ۸۰۰ دلار*
متوسط اجاره و utility یک آپارتمان  یک خوابه خارج از کمپس دانشگاه: ۷۰۰ دلار*
متوسط اجاره و utility یک اتاق از یک house سه خوابه: ۵۰۰ دلار**

*تبصره ۱: استودیو ها که عملا یک خوابه محسوب میشن و گزینه ی دیگه ای براشون تعریف نمیشه، ولی همونطوری که میبینید قیمت های مربوط به آپارتمان، برای آپارتمان یک خوابه نوشته شدن، در حالیکه در همین حالت، برای مثال اگر یک آپارتمان خارج از کمپس دو خوابه باشه، قیمت کل (متوسط) از ۷۰۰ دلار که ذکر شده، نهایتا میشه ۷۵۰ دلار و این یعنی برای هر فرد، اجاره میشه نزدیک به ۳۷۵ دلار که در مقایسه با قیمت تمام شده برای همون آپارتمان ولی یک خوابه، به شدت کمتره. در نتیجه به نظر میرسه که داشتن هم خونه ای، گزینه ی خوبی برای صرفه جویی به حساب میاد که البته مواردی هم هست که در بحث انتخاب یک هم خونه ای باید در نظر گرفته بشه.

**تبصره ۲: این قیمت به شدت میتونه متفاوت باشه و از اونجایی که غالب خونه های شخصی، سه خوابه هستن، من متوسط ترین حالت رو برای این سه خوابه ها نوشتم با اینکه در همین حالت هم بسته به نوساز بودن و امکانات خونه و دور و نزدیک بودن به مراکز خرید و ایستگاههای اتوبوس، میتونه قیمت ها به شدت تغییر کنه.

خب، توضیحات اولیه رو دادم و الان عملا فرد میتونه متوجه بشه که با چه فضایی روبروئه و باید چه انتظاری داشته باشه. حالا سوالی که پیش میاد اینه که فردی که به تازگی ادمیشن گرفته و حالا به هر دلیلی میدونه که ویزا هم میگیره یا فردی که ویزا گرفته و قراره بیاد به دانشگاه پردو، برای اجاره ی خونه چه باید بکنه؟ بر اساس چیزی که من در ذهنمه، این فرد با چنین گزینه هایی روبروئه:

قبل از حضور در وست لافیت و به صورت اینترنتی:

پردو ویلج:
توضیحات مکفی در زمینه پردو ویلج رو که بالاتر دادم، اما به هر حال این هم یه گزینه ست و امکان داره فردی به این نتیجه برسه که میخواد در پردو ویلج مستقر بشه. در نتیجه باید بدونه که چطور میتونه از ایران این پروسه رو طی کنه و خونه ای که میخواد رو بگیره. هرچند که من باز هم تاکید میکنم که حسابی قبلش به این تصمیم فکر کرده باشه و تبعاتش رو در نظر گرفته باشه چراکه شما در پردو ویلج نمیتونید خونه تون رو sublease بدید و اگر به هر دلیلی بخواید قراردادتون رو کنسل کنید باید چندین هزار دلار جریمه بدید، در نتیجه حسابی همه چی رو در نظر بگیرید و بعد تصمیم نهایی رو بگیرید. تمامی اطلاعات لازم در رابطه پردو ویلج رو میتونید “اینجا” به دست بیارید و با ایمیل زدن بهشون تمامی مدارک لازم و پروسه ی اداریش به شما گفته میشه. هزینه ی اجاره در پردو ویلج برای مجرد ها بیشتر از متاهل هاست با این توضیح که ذکر میشه که خونه متاهل ها عملاً مبله ست ولی خونه مجردها خیر، اما بر اساس چیزهایی که من شنیدم، وسایل مذکور بسیار کهنه و نامرغوب هستن و شاید عملا نشه اسم مبله رو روشون گذاشت. بعضی از خونه ها دوخوابه هستن که یکی از اتاق ها خیلی کوچیکتره و گویا فرایند انتخاب افراد برای اتاق ها به صورت شانسی صورت میگیره.

همخونه ای شدن با سایر ایرانی های ساکن در وست لافیت:
طبیعتاً این خیلی گزینه ی خوبیه که به سبب داشتن یه دوست قدیمی یا پیدا کردن ایرانی ای که برای سال پیش رو نیاز به هم خونه ای داره، کارهای مربوط به خونه رو پیگیری کنید. خوشبختانه من در این زمینه خوش شانس بودم و به سبب وجود امیر، خیلی مشکلی در زمینه ی خونه برام به وجود نیومد، اما بر اساس تجربه ای که از دیگران به من رسیده، باید این مورد رو در ذهن داشته باشید که شاید این نسخه برای همه ی ایرانی ها، بهترین نسخه ی ممکن نباشه و بر اساس شنیده های من، مواردی هم وجود داشته که دو فرد ایرانی به سبب تفاوت های فکری و عقیدتی، عدم شناخت و درک متقابل و طبیعتاً با چاشنی سرشلوغی و استرس و دغدغه ی ناشی از درس خوندن در یک دانشگاه خیلی بزرگ و سخت گیر؛ دچار کدورت هایی با همدیگه شدن و مجبور به زندگی در کنار هم تا پایان مدت قرارداد شدن. البته این طبیعتاً یه مورد عام نیست ولی خب به هر حال خوبه که افراد همه ی موارد رو در نظر بگیرن و بهترین گزینه رو برای خودشون انتخاب کنن. اما به هر حال اگر فردی رو در پردو میشناسید که چنین شرایطی داره، قطعا میتونه گزینه ی خوبی باشه براتون. یک راه دیگه ای که میتونید از شرایط سایر ایرانی های دانشگاه پردو مطلع بشید، اینه که در گروه فیسبوک «انجمن فرهنگی دانشجویان دانشگاه پردو (Iranian Cultural Club at Purdue University)» که عملا اصلی ترین ابزار ارتباطی دانشجویان دانشگاه پردو هم محسوب میشه، پیامی رو بذارید و از وضعیت دیگران مطلع بشید. همینجا لازمه که این رو بگم که با اینکه ایرانی های دانشگاه پردو به شدت انسان هایی حامی و خوب هستن، این احتمال وجود داره که به سبب مشغله ی طبیعی حاصل از دانشجوی پردو بودن، نتونن اونجوری که یه فردی که در ایران توقع داره، پاسخگو و کمک کننده باشن که این رو به حساب شخصیت افراد نذارید و این صرفاً حاصل همون مشغله هاست، هر چند که مطمئناً حتی این هم اتفاق نمیافته و حتما دوستان، پاسخگو خواهند بود.

اجاره ی منزل از صاحبخانه های حقوقی:
گزینه ی دیگه ی شما اینه که از طریق وب سایت های موجود، خونه هایی رو که توسط شرکت های صاحب خونه ارائه میشه یا وب سایت هایی که ساختار directory دارن، خونه ی مد نظر خودتون رو به صورت اینترنتی مشاهده کنید و تصمیم بگیرید به خریدنش. در این حالت هم خوبه که قبل از ثبت رسمی قرارداد، از گروه ایرانی ها استفاده کنید و نظر کلی این افراد رو در رابطه با خونه ای که قصد کردید اجاره کنید، بدونید چراکه در بعضی از موارد، این امکان وجود داره که یکی از ایرانی های ساکن، تجربه ای در رابطه با اون مجتمع یا صاحبخونه ی خاص داشته باشه و این تجربه بتونه به شما در این زمینه کمک کنه. حتی در این حالت میتونید از بین سایر افرادی که همراه شما از ایران قصد دارن به دانشگاه پردو بیان، هماهنگ بشید و با هم برای آپارتمان های دو خوابه اقدام کنید که بتونید به اون صرفه جویی مذکور نائل بیاید که خب این دیگه به خودتون بستگی داره.

در این راستا و با توجه به پیگیری های که به عمل آوردم، این وب سایت ها گزینه های خیلی خوبی برای پیدا کردن خونه های مورد نظرتون هستن که میتونید با توجه به گزینه های مختلفی که در اختیارتون میذارن، جستجوها رو فیلتر کنید و بهترین گزینه های اولیه رو پیدا کنید. در این وب سایت ها معمولا فاصله خونه ها از کمپس ذکر میشن ولی خب اگر هم ذکر نشده بودن، میتونید با استفاده Google Maps این فاصله رو تخمین بزنید و بر اون اساس تصمیم بگیرید، در نتیجه حواستون به فاصله ها باشه چراکه بعضی از این لینک ها مربوط به صاحبخونه های مجتمع هایی میشه که داخل کمپس دانشگاه نیستن:

https://www.purdueguru.com
http://boilerapartments.com
http://titanpropertymanagement.co/
http://www.franklinparkapartments.com/
http://www.crestview-apartments.com 
http://www.granitestudentliving.com
http://www.weidaapartments.com
http://www.beaujardinapartments.com
http://www.mayfairvillageapartments.com
http://www.peppermillvillageapartments.com

هممونطور که مشخصه، سه لینک اول به نوعی یه ابزار جستجو در بین تمامی صاحب خونه ها هستن در حالیکه سایر موارد مربوط میشن به شرکت های صاحب خونه ی بزرگ. اما شما به همین وب سایت ها بسنده نکنید و بدون شک خودتون با جستجو به گزینه های بهتری هم خواهید رسید که خواهش میکنم در این صورت، اینجا برای من کامنت بذارید که من به این لیست اضافه ش کنم. سایت دانشگاه پردو هم “اینجا”  یه سری اطلاعات اولیه داره که شاید به دردتون بخوره. در رابطه با پروسه ی ثبت قرار داد عملاً من نمیتونم حکم کلی ای بدم چراکه رویه ی هر کدوم از این ها میتونه کاملا متفاوت باشه و شما باید بهشون ایمیل بزنید و با معرفی خودتون، بگید که به تازگی ادمیشن گرفتید و قراره فلان تاریخ به وست لافیت بیاید و به خونه ی مد نظر علاقه مند شدید و اون ها احتمالا به شما اپلیکیشن فرم رو میفرستن و شما احتمالا باید تصویر ویزا و پاسپورت و آی بیست رو به همراه فرم امضا شده براشون بفرستید و در صورت تایید باید یک راهی پیدا کنید که مبالغ پیش پرداخت و کرایه ی ماه اول رو بهشون برسونید که به صورت توافقی با طرف مذکورتون میتونید راه حلش رو پیدا کنید و من پیشنهاد میکنم از سایت هایی مثل تهران پیمنت یا شریف ویزا  یا هر گزینه ی مشابه دیگه در این راستا کمک بگیرید.

اجاره ی با واسطه (sublease) از سایر دانشجوها:
به اعتقاد من این یکی از بهترین گزینه ها برای فردی محسوب میشه که میخواد از ایران بیاد و کسی رو هم اینجا نمیشناسه، چراکه دردسرهای مربوط به اجاره خونه توسط خودتون مثل پیگیری از اداره ی برق، گرفتن اینترنت و… (که برای کسی که تازه وارد آمریکا میشه و هنوز Social Security Number نداره خیلی سخته (البته شاید خود صاحبخونه ها در این زمینه همکاری کنن باهاتون)) رو نخواهید داشت و همه ی این ها به عهده ی فردی هست که به عنوان صاحبخونه ی مجازی شما، خونه رو به شما sublease میده. در رابطه به تعریف مفهوم sublease که در بالا توضیح دادم و الان فقط چگونگی این کار رو توضیح میدم.

برای این کار، شما عملا باید محلی رو پیدا کنید که در اون، دانشجوها یا افرادی که به هر دلیلی میخوان خونه ی خودشون رو برای sublease قرار بدن، آگهی های خودشون رو در این زمینه بذارن. در این راستا و بر اساس تجربه و پیگیری هایی که به عمل آوردم، گروههای فیبسوکی اصلی ترین راه ارتباطی شما هستن. لیستی از این گروه ها رو در اختیار شما میذارم و احتمالا عضویت در بعضی از این گروهها نیازمند داشتن ایمیل دانشگاه پردوئه که طبیعتاً بعد از ادمیشن گرفتن، بهتون داده میشه و میتونید ازش استفاده کنید.

https://www.facebook.com/groups/357226580981023/
https://www.facebook.com/groups/1537552263233489/
https://www.facebook.com/groups/515204695183210/
https://www.facebook.com/groups/357226570981024/
https://www.facebook.com/groups/430594576977556/
https://www.facebook.com/groups/366845436685804/
https://www.facebook.com/groups/829901683770412/

بعد از ورود به این گروهها، با استفاده از قسمت جستجو، در داخل گروه کلمه ی sublease رو جستجو کنید و میتونید با تمام آگهی های موجود در این راستا آشنا بشید. در نهایت با انتخاب گزینه های مد نظرتون، به صاحب آگهی پیام میدید و با ذکر همون اطلاعاتی که در ایمیل به صاحبخونه ها بهش اشاره شد، شرایط Sublease رو بررسی میکنید که همونوطوری که گفتم به دو صورت رسمی و غیر رسمی صورت میگیره که طبیعتاً پیشنهاد من پیگیری به صورت رسمی هست ولی خب هر کسی میتونه نظر متفاوتی داشته باشه.

بعد از حضور در وست لافیت و به صورت حضوری:

اقامت موقت در هتل های وست لافیت و اجاره مستقیم یا با واسطه:
این برای فردی اتفاق میافته که به هر دلیلی تصمیم میگیره که از طریق اینترنت و قبل از حضورش در وست لافیت خونه ای اجاره نکنه و بیاد همینجا و به صورت حضوری بره خونه هایی رو که قبلاً (با استفاده از روش های بالا) انتخاب کرده، ببینه و در صورت تمایل، همونجا قرار دادش رو ببینه. این هم گزینه ی خوبیه و شاید تنها ایرادی که بهش وارد باشه اینه که این احتمال وجود داره که خیلی از خونه های خوب اون موقعی که شما قصد دارید بیاید، پر بشه و در نهایت گزینه های شما کمتر خواهد شد. ایراد بعدی سکونت موقت شما در زمان رسیدن به وست لافیت تا زمان پیدا کردن خونه ی مد نظرتون هست که اگر دوستی اینجا نداشته باشید که برای این مدت (مثلا ۳ روز) پیشش بمونید، باید در هتل های وست لافیت اتاق بگیرید که مشکل خاصی هم نیست البته.

با اینکه گزینه های زیادی در این زمینه دارید، این دو مورد متداول ترین حالت های ممکن برای شما هستن:

Purdue Memorial Union Club Hotel که خب داخل PMU هست و یک مقدار هم گرون تر از گزینه ی بعدیه ولی خب طبیعتاً کیفیت بالاتری هم داره.
Campus Inn که یه خورده قیمتش کمتره ولی خب مشکلی هم نداره و میتونید به این هم فکر کنید.

برای رزرو هم به راحتی به وب سایتشون میرید و مراحل رزرو رو برای روزهایی که مد نظرتون هست طی میکنید و برای پرداختش هم میتونید از ابزارهایی که بالاتر توضیح دادم استفاده کنید. یه گزینه ی دیگه هم که صرفاً برای اینکه همه راهها رو گفته باشم، وجود داره، وب سایت Airbnb هست که “اینجا” میتونید در موردش بخونید و از این طریق هم میتونید برای چند روز یک اتاق رو اجاره کنید که ارزون تر در بیاد براتون. برای رفتن و دیدن خونه هایی که از قبل هماهنگ کردید، طبیعتاً هم میتونید از اتوبوس استفاده کنید که من قبلاً طرز استفاده ازشون رو به طور کامل “اینجا” توضیح دادم یا اینکه میتونید توی گروه فیسبوک ایرانی های دانشگاه پردو، به محترمانه ترین حالت ممکن از دوستان خواهش کنید و ببینید کسی میتونه برای ساعاتی شما رو به مکان های مد نظرتون برسونه یا خیر. طبیعتاً اگر طوری زمان بندی کنید که این درخواست مصادف بشه با آخر هفته شاید شانس پیدا شدن افراد بیشتر بشه اما به عنوان نظر شخصی و تجربه ای که در زمان حضورم به عنوان ادمین یکی از گروههای بزرگ تلگرام به اسم “ویزای دانشجویی آمریکا” با بیشتر از ۳ هزار نفر عضو کسب کردم، این بود که ماها خیلی وقتها این حقیقت رو که افراد دارن بی قید و شرط بهمون لطف میکنن فراموش میکنیم و با رفتار و گفتارمون شاید باعث ناراحتی اونها بشیم (یه عده که حتی یادمه این اواخر به من فحاشی هم میکردن به این خاطر که مثلا پیامشون رو که منافی قوانین گروه بود، از گروه حذف میکردم). طبیعتاً این مفهوم در آمریکا خیلی بیشتر به چشم میاد و خب هر کسی درگیر زندگی خودشه و همین لطف های کوچک دیگران باید عزیز شمرده بشه و نباید توقع زیادی داشت از کسی؛ اینجا کم نبوده مواردی که افراد از ایران از افرادی که اینجا هستن تقاضای مالی داشتن که منجر شده به هم شرمندگی فرد مورد درخواست به سبب عدم پذیرفتن، هم ناراحتی فرد درخواست کننده به سبب عدم حصول توقع، و یا سایر مثال های این چنینی. اما به هر حال همگی به هم کمک خواهیم کرد.

نکات نهایی:

به عنوان حرف آخر، یه چند تا نکته رو اینجا ذکر میکنم تا حسن ختامی باشه برای این موضوعی که مدت ها در صدد نوشتنش بودم.

– اینجا تمامی خونه ها حداقل یخچال، موکت و کابینت رو دارن و در بسیاری از موارد ماکرویو در بعضی از موارد هم ماشین ظرف شویی در خونه ها هست. در نتیجه تقریباً اصلی ترین موارد لازم رو برای شروع کار دارید و سایر خرید های اولیه هم در همون روزهای اول از طریق مراجعه به Walmart یا خرید اینترنتی صورت میگیره و از این بابت نگران نباشید و نمیخواد چیز اضافه ای در این راستا از ایران با خودتون بیارید.
– بسته به اینکه که چه سبک خونه ای رو انتخاب میکنید، نسبت به بحث laundry اطلاعات کسب کنید. اکثر مجتمع های مسکونی یک سیستم laundry مرکزی دارن که مثلا در طبقه زیرزمین آپارتمان شما قرار داره، اما خب آپارتمان هایی هم وجود داره که اصلا سیستم laundry ندارن و خب درد سرشون بیشتره و باید ببرید در داخل شهر و جاهایی که برای اینکار تعبیه شده laundry کنید. در نتیجه قبلش لازمه شما در مورد همه این موارد مطمئن بشید. ضمناً اکثر house ها خودشون laundry  شخصی دارن ولی خب شاید این هم یه حکم کلی نباشه. در کنار بحث laundry، بحث drier که از اهمیت یکسانی برقراره و شما نمیتونید مثلا خودتون لباس هاتون رو به بند آویزون کنید تا خشک بشه و از وجود drier هم اطمینان حاصل کنید.
– اگر به هر دلیلی خونه ای خارج از محدوده ی کمپس دانشگاه میگیرید، حتما فاصله ی خونه از ایستگاههای اتوبوس رو در نظر داشته باشید و این رو فاکتور مهمی بدونید اگر نمیخواید تا اطلاع ثانوی ماشین بخرید.
– اگر به هر دلیلی میخواید در شهر لافیت (و نه وست لافیت) خونه بگیرید، حتما سعی کنید نزدیک به City Bus خونه بگیرید که برای تردد دچار چالش نشید،  ضمناً مطمئن بشید که آخر هفته ها هم حداقل یه خط اتوبوس نزدیک خونتون فعال باشه، اما اگر ماشین دارید یا میخواید بخرید که خب عملا فرقی نمیکنه.
– روزها و ماههای اول حضور در خونه و محیط جدید طبیعتاً سختی های خاص خودش رو داره، ولی نگران نباشید و روی کمک سایر دوستان برای خرید های اولیه حساب باز کنید و مطمئناً بعد ها خودتون هم به دیگران کمک خواهید کرد. همه ی دانشجوهای جدید این شرایط رو گذروندن و هیچکس بی خانمان نشده، در نتیجه خیلی نگرانش نباشید و فکر نکنید که شرایط بد یا پا در هوایی دارید.

در نهایت باز هم برای همگی آرزوی موفقیت میکنم و امیدوارم این اطلاعات تونسته باشه به عده ای کمک کنه. در آینده و در صورت مواجهه با نکته ای که ذکرش لازم باشه، برمیگردم و این پست رو اصلاح میکنم.

با احترام،
پیمان یوسفی
۱۰ جولای سال ۲۰۱۷ میلادی

5 thoughts on “برای دانشجویان جدید الورود: چگونگی اجاره ی خانه!!

  1. واقعا مرسی که دغدغه بچه های جدید رو دارید، تک تک اطلاعاتتون مفید و ارزشمند بود، سپاس فراوان

  2. یه نکته ای که هست اینه که ماهایی که تازه ادمیشن گرفتیم و میخوایم بیایم درسته که ایمیل دانشگاه رو داریم ولی به اینباکسمون دسترسی نداریم و بنابراین نمیتونیم عضو اون گروه های فیس بوک بشیم که به نظر خیلی مفید میومدن، یا شایدم فقط من دسترسی ندارم، مطمئن نیستم

  3. خیلی از سایتتون دارم استفاده میکنم
    واقعا ممنونم این همه وقت گذاشتید و راهنمایی کردید در مورد چیزهای مختلف پردو
    میشه در اولین فرصتی که براتون مقدور بود یک پست کامل از وست لافیت و لافیت بگذارید
    فرق هاشون، امکاناتشون، مردمشون فرهنگشون بگذارید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *