برای دانشجویان جدید الورود: افتتاح حساب و کردیت کارت

طبیعتاً برای کسی که به عنوان دانشجو وارد آمریکا میشه، داشتن حساب بانکی از اهمیت فوق العاده زیادی برخورداره. اولین بانکی که دانشجوهای جدیدی که وارد دانشگاه پردو میشن، باهاش در ارتباط قرا میگیرن، Purdue Federal Credit Union هست که خب به دانشگاه پردو اختصاص داره و به نوبه ی خودش بانک خیلی خیلی خوبی هم هست. آدرس شعبه های اون رو میتونید “اینجا” پیدا کنید. شما بعد از انجام امور اداری خودتون، از Business Office دپارتمان خودتون یه نامه خطاب به Purdue Fed میگیرید و میتونید برای افتتاح حساب به بانک برید که به راحتی حساب رو باز میکنید و یه کارت بانکی (Debit Card) هم همونجا بهتون میدن و حالا شما صاحب یه حساب هستید که میتونید مشخصاتش رو به دانشگاه بدید و زین پس حقوق شما به این حساب واریز خواهد شد، ولی برای درخواست کارت اعتباری (Credit Card) (که الان در موردش مفصل توضیح میدم) باید یکی دو هفته صبر کنید که Social Security Number رو دریافت کنید (یا برای افرادی که فاند ندارن و نمیتونن SSN بگیرن، بلافاصله پس از زمانی که نامه ی waiver رو در این زمینه دریافت کردن، برای درخواست SSN هم شما نیازی نیست که کار خاصی بکنید و صرفاً اگه در orientation شرکت کنید خودشون کاراشو براتون انجام میدن؛ حالا اگه نتونستید به orientation برسید، باید یه سری روند اداری رو طی کنید که چیز خاصی نیست در کل و شاید بعداً در موردش توضیح دادم) و بعد به همراه همه ی مدارک از قبیل SSN، پاسپورت ویزا دار، نامه ی فاندینگ، تشریف میبرید شعبه ی بانک و اقدام میکنید برای درخواست کردیت کارت که افراد توی ایران حتما تا بحال اسمش به گوشتون خورده که من از اینجا به بعد سعی میکنم به طور مفصل و با بهره مندی خیلی زیاد از اطلاعات فوق العاده مفیدی که کاربر سایت آکادمیا کافه، جناب reza_1st در اختیار دیگران گذاشته بودن، به توضیح کردیت کارت بپردازم.

یکی از چیزهایی که برای ما که از ایران به آمریکا میاییم جدیده و گاهی نمی‌دونیم بهترین راه برخورد با اون چیه، کارت‌های اعتباریه. مشکلی هم که هست، اینه که شرایط ما به عنوان یک دانشجوی خارجی کمی با شرایط شهروندهای آمریکایی فرق داره، به همین سبب بعضی از توصیه‌ها و راهنمایی‌هایی که ممکنه با جستجو در اینترنت پیدا بشه، اونقدرها در مورد ما عملی و مفید نیست. در واقع تفاوت اصلی کارت اعتباری و کارت‌های نقدی بانک‌ها (یعنی همونی که شما بعد از افتتاح حساب دریافت کردید) اینه که زمانی که از کارت نقدی بانک به عنوان کارت نقدی استفاده می‌کنید، باید حداقل معادل مبلغ خرید تو حسابتون پول داشته باشین (مثل همون سیستم کارت های بانکی ای که توی ایران داریم)، ولی زمانی که با کارت اعتباری خرید می‌کنین لازم نیست توی حسابتون پول باشه، شما خرید می‌کنید و مجموع خرید اون ماهتون، آخر ماه به عنوان صورت‌ حساب از طرف بانک براتون میاد، و از زمان صدور صورت‌ حساب هم، حدود یک ماه، معمولاً حدود ۲۰-۲۸ روز، فرصت دارین که صورت حساب رو بپردازین بدون اینکه لازم بشه سودی بپردازین، هرچقدر هم از بدهی شما مونده باشه بعد از اتمام اون دوره حدود یک ماهه بعد از صدور صورت‌ حساب، بهش بهره تعلق می‌گیره. البته یه حداقل پرداخت هست که حتماً باید انجام بدین و نمی‌تونین به ازای اون هیچ پولی پرداخت نکنید. به نوعی انگار یه وام برای خرید (و نه پول نقد!) به شما داده شده، در نتیجه طبیعیه که مجموع بدهی ای که روی کارت اعتباری وجود داره همیشه باید از سقف اعتباری درنظر گرفته شده برای شما توسط بانک، کمتر باشه. برای مثال اگر کردیت کارت شما ۲۰۰۰ دلار اعتبار داره، شما نمیتونید بیشتر از ۲۰۰۰ دلار به بانک بدهکار باشید. البته بعضی بانکها یه سری استثنا در این زمینه دارن ولی در اکثر موارد همونیه که گفتم.

گذشته از اینکه کارت اعتباریتون رو از کجا و کدوم بانک می‌گیرین (که شما فعلا دارید از Purdue Fed میگیرین)، به صورت کلی ۴ شرکت بزرگ در آمریکا هستن که سیستم اعتباری آمریکا و با تقریب خوبی دنیا رو اداره می‌کنن. روی کارت اعتباری شما حتماً نشان یکی از این ۴ شرکت وجود داره Master Card, Visa, American Express و Discover. به جز اینکه مستر کارت و ویزا نسبت به دیسکاور و امریکن اکسپرس گستردگی خدمات بیشتری دارن و در جاهای بیشتری پذیرفته می‌شن، این ۴ شرکت عملاً مزیت خاص دیگه‌ای نسبت به هم ندارن و گزینه‌های خوبی در هرکدوم وجود داره. حالا بانک یا موسسه اعتباری شما با یکی از این شرکت‌های بزرگ قرارداد داره و کارت رو صادر می‌کنه و دریافت و پرداخت‌ها رو بانک انجام میده ولی مدیریت سیستم با یکی از اون ۴ تاست. در این راستا، Purdue fed با visa کار میکنه و روی کارتش هم میتونید این مساله رو ببینید.

توی این سیستم هر شخصی یه سابقه اعتباری داره که بر اساس رفتارهای اقتصادی اون در سیستم شکل گرفته و در خیلی از جنبه‌ های زندگی در آمریکا تاثیر داره، که مهمترین و مستقیم‌ ترینش گرفتن هر نوع وامی از جمله وام‌ های دانشجویی و ماشین و بعداً هم خونه‌ست. بنابراین مهمه که سابقه اعتباری خوبی داشته باشین، البته اگه تصمیم دارین بعد از تحصیل برگردین به ایران، واقعاً نیازی به کارت اعتباری نیست و با یه کارت نقدی هم زندگی می‌گذره و تقریباً همه‌ خریدهای معمولی و آنلاین رو می‌شه انجام داد. ولی کارت اعتباری کمک می‌کنه که سابقه اعتباری بسازین برای زندگی آینده‌تون خارج از ایران.

برای گرفتن اولین کارت اعتباری چند راه وجود داره، ولی برای شما که دانشجوی دانشگاه پردو میشین، بهترین و راحت ترین راه، همون درخواست از طریق Purdue Fed هست که بازم یادآوری میکنم که وقتی میرید بانک نامه ی فاندینگ خودتون رو حتما ببرید تا از صحت حقوق شما اطمینان حاصل کنن. اما در کل، این قضیه گرفتن کارت اعتباری بعضی وقتها قانون مشخصی نداره و بستگی داره که کدوم بانک برین، حتی شعبه‌های مختلف یک بانک هم بعضی اوقات با هم فرق دارن. برای شروع خیلی به درصد و سود و اینا کار نداشته باشین چون قرار نیست با کارت اعتباری بدهکار بشین و اصلاً کار به سود دادن و اینا برسه، همین که هزینه ماهیانه و سالیانه نداشته باشه، یا کم باشه و راحت بدن کارت رو، برای اولین کارت کافیه، که برای دانشجوهای ایرانی جدید پردو همون کردیت کارت Purdue Fed قطعا بهترین گزینه ست.

فرض میکنیم که کارت رو گرفتین و حالا مسئله اینه که بهترین راه استفاده برای ساختن یه سابقه اعتباری خوب و امتیاز اعتباری عالی چیه (امتیاز اعتباری از روی سابقه اعتباری حساب می‌شه و با اینکه الگوریتم‌ های مختلفی داره، در رایج ترین حالت‌ها یه عدد بین ۳۰۰ تا ۸۵۰ هست که عملاً سابقه اعتباری شما رو در یک عدد خلاصه کرده و وام دهنده‌ها و اجاره‌ دهنده‌ های خونه و شرکت‌ های تلفن و … از اون استفاده می‌کنن تا تصمیم بگیرن به شما وام یا خدمات رو با چه درصد و بهره ای بدن) در کل، ۵ مورد هست که در سابقه اعتباری شما مهمه و امتیاز اعتباری شما رو تعیین می‌کنه. چون رابطه‌ های دقیق محاسبه امتیاز توسط شرکت‌ها در اختیار نیست و بعلاوه بعضی وام دهنده‌ها رابطه‌ های درون سازمانی خودشون رو دارن و امتیاز خودشون رو ملاک قرار می‌دن، بعضی از این موارد بیشتر  کیفیه و در مورد جزئیات بین علما اختلاف هست و نظرات مختلف وجود داره، من سعی می‌کنم اینجا مواردی که سرشون اجماع وجود داره رو بگم. پس برای اینکه سابقه خوبی بسازین ۵ مورد زیر رو سعی کنید رعایت کنید:

اولین و مهمترین مورد، سابقه پرداخت‌های شماست، یعنی قسط‌ ها و بدهی‌ هاتون رو چطور و چقدر به موقع پرداخت کردین. در این راستا، به هیچ وجه، پرداخت مقداری که به عنوان “حداقل پرداخت” (minimum payment) در صورت‌ حساب مشخص شده رو بیشتر از زمان مجاز  عقب نندازین که علاوه بر جریمه مالی، تاثیر خیلی بدی روی امتیاز اعتباری شما داره، مثلاً شما ۳۰۰ دلار بدهی دارین، و حداقل پرداخت ۲۵ دلاره، اون ۲۵ دلار رو اصلاً به ندادنش فکر هم نکنین. کلاً همه‌ سعیتون رو بکنید که همه‌ی بدهی صورت‌ حساب رو کامل توی اون مدت یک ماه بدین، و نذارین چیزی به ماه دیگه منتقل بشه که هم سود باید بدین، هم باعث می‌شه امتیاز اعتباریتون بالا نره سریع، یعنی زمانی که پول توی حسابتون نیست، یا مطمئن نیستین که پول توی حسابتون میاد، اصلاً خرج نکنید. فراموش نکنید که کارت اعتباری، مخصوصاً برای یک دانشجو برای این نیست که بدهکار بشه و بخواد سود بده روی بدهی‌هاش، اون هم سودهای بالای کارت‌های اعتباری. بعضی ها حتی توصیه می‌کنن که قبل از صدور صورت‌ حساب، بدهی رو داده باشین که صورت حساب صفر صادر بشه که در این مورد من نظری ندارم که چقدر ضروریه.

دومین مورد تاثیرگذار در نمره اعتباری، نسبت اعتبارِ استفاده شده به سقف اعتبار  یا Credit Utilization Ratio شماست. این نسبت اینطور محاسبه می‌شه که ماکزیمم بدهی شما در طول دوره صورت حساب نسبت به سقف اعتبار شما محاسبه می‌شه. برای اینکه رتبه اعتباری شما به سرعت افرایش پیدا کنه هرچقدر این نسبت پایین‌تر باشه بهتره، نگاه رایج در این زمینه اینه که نباید گذاشت این نسبت از ۳۰ درصد بیشتر بشه و چه بهتر که اون رو خیلی کمتر هم نگه دارین. یعنی نذارین اگه کارتتون سقف اعتبار ۱۰۰۰ دلار داره، هیچوقت نذارین مجموع بدهی شما از ۳۰۰ دلار بیشتر بشه، و وسط دوره صورت حساب هم، هر وقت دیدین داره بدهی شما بیشتر می‌شه، همه یا یه بخشی ازش رو بپردازین تا بدهی همیشه زیر ۳۰ درصد سقف اعتبار بمونه، البته این ۳۰ درصد اینطور نیست که بشه ۳۵ درصد از زندگی ساقط بشین، یا بشه ۲۵ درصد خیلی عالی باشه، در کل هرچی کمتر بهتر.

سومین مورد، عمر حساب‌های اعتباری شماست، این مورد به وسیله ی متوسط عمر حساب‌های اعتباری محاسبه می‌شه، بنابراین گرفتن کارت‌های اعتباری متعدد باعث می‌شه که تاثیر کارت‌های اعتباری قدیمی شما کم بشه و این پارامتر پایین بیاد، پس زیاد کارت اعتباری‌های مختلف نگیرین، به علاوه که هرکدوم از این درخواست ها برای دریافت کارت اعتباری هم تاثیر خوبی نداره در امتیاز شما که در مورد پنجم بیشتر توضیح میدم.

مورد چهارم نوع و تنوع حساب‌های شماست، در سال‌های اول که ما معمولاً وام و … نداریم و بیشتر حساب‌های اعتباری ما همون کارت‌های اعتباریه، داشتن بیش از یه کارت خوبه برای افرایش این پارامتر، ولی زیاد هم در این مورد افراطی عمل نکنید، به نظر من برای کسی که تازه وارده و سابقه اعتباری طولانی نداره، ۲  کارت اعتباری کاملاً کافیه و نیازی به کارت بیشتری نیست. سعی کنید این ۲  تا رو از جاهای مختلف داشته باشین، مثلاً یه ویزا، یه مستر و یه دیسکاور یا امکس (امریکن اکسپرس) که این دیگه به خود شما بستگی داره.

مورد پنجم هم تعداد دفعات درخواست اطلاعات چک حساب اعتباری شماست، البته این مورد ۲ حالت مختلف داره، که بهش hard inquiry (یا hard pull) و soft inquiry (یا soft pull) میگن، soft inquiry روی اعتبار شما اثر منفی نداره، ولی hard inquiry اثر منفی داره. هر بار که شما درخواست کارت اعتباری می‌دین، یا درخواست وام بدین یا … یه hard inquiry تو سابقه شما ثبت می‌شه که اگه تعدادشون زیاد و نزدیک به هم  باشه، نشونه خوبی نیست و باعث کاهش اعتبار شما می‌شه. ولی زمانی که رتبه اعتباریتون رو می‌گیرین، یا شرکت‌ها خودشون برای اینکه بهتون پیشنهاد خدمات بدن، سر خود و بدون درخواست شما، inquiry میزنن روی حسابتون و کلا موارد این چنینی soft inquiry محسوب می‌شه و تاثیر منفی نداره. کلاً برای hard inquiry حتماً موافقت شما نیازه و نباید کسی بدون موافقت شما hard inquiry روی سابقه شما بزنه.

این موارد رو اگه رعایت کنیم، باعث می‌شه امتیاز اعتباریمون با سرعت خوبی بالا بره، و برسه به سطح عالی و بشه کارت اعتباری‌های بهتری گرفت، یا اگر کارمون به وام بیافته، وام با شرایط بهتر گرفت. ولی در مورد اینا وسواس هم به خرج ندین، و حالا یه یکبار هم بالانسمون رفت یکم بالا، یا یه جا برای کارت درخواست دادیم و رد شدیم و … اونقدر هم اتفاق بدی نیست.

حالا این امتیاز اعتباری چیه و چطور می‌شه امتیازمون رو ببینیم و وضعیتمون رو چک کنیم؟ در این راستا، ۳ تا موسسه هستن که سابقه اعتباری رو نگه می‌دارن و بانک‌ها و وام دهنده‌ها و کلاً جاهایی که ما باهاشون سر و کار مالی داریم، وضعیت ما رو به این ۳ تا گزارش میدن. این ۳ تا Equifax، TransUnion و Experian هستن که اطلاعات حساب اعتباری شما رو نگه می‌دارن و وقتی کسی که مجاز باشه درخواست کنه، بهش این اطلاعات رو می‌دن، یعنی مثلاً وقتی درخواست کارت اعتباری جدید میدین، اون شرکتی که میخواد به شما کارت اعتباری بده، از یکی از این سه شرکت، یا حتی گاهی از هر سه ی اونا ۳ تا گزارش وضعیت اعتباری شما رو می‌خواد و بر اساس اون تصمیم می‌گیره که به شما کارت اعتباری بده یا نه. البته معیار اصلی محاسبه رتبه ی اعتباری، مربوط به یک شرکت دیگه‌اس که به FICO مشهوره. شما مطابق قانون، سالی یه بار حق دارین گزارش وضعیت اعتباری خودتون رو مجانی بگیرین، یعنی در واقع یه گزارش از هرکدوم از این شرکت‌ها که میشه ۳ تا گزارش رایگان در سال. اینکه این ۳ تا رو با هم بگیرین یا با فاصله زمانی، بستگی به خودتون داره که الان می‌خواین همه گزارش ها رو چک کنید و ببینین که هر سه تا کامل و صحیحه یا نه. این مساله برای موقعی که یه وام بزرگ میخواین بگیرین مهمه، چون گاهی این سه تا گزارش با هم همخوانی ندارن و مثلا یک مورد مهم در یکی از این سه شرکت ثبت نشده یا مثلا یه اشتباهی در گزارش یکی از اونها وجود داره و این مقایسه کمک می‌کنه که مطمئن بشین همه‌ چی روبراهه. یا اینکه میتونید در طول سال با فاصله زمانی این گزارش ها رو بگیرین و روی وضعیتتون کنترل بیشتری داشته باشین. به هر حال برای گرفتن گزارش مجانیتون راحت‌ترین راه اینه که برین به اینجا برید (البته من که دارم الان این متن رو مینویسم، هنوز خودم این کار رو نکردم و دارم اطلاعات دیگران رو گزارش میدم)، این سایت رسمی ایه و این ۳ تا شرکت اصلی گویا مشترکاً اداره‌ش می‌کنند. مراقب باشین که سایت‌های تقلبی زیادن و اطلاعاتی هم که باید در این زمینه ارائه بدین، اطلاعات حساسیه و می‌تونه دردسرهای بزرگی درست کنه اگه دست نا‌اهل بیافته.

به جز مواردی که گفتم، ۲، ۳ تا سایت دیگه هستن که گزارش و امتیاز محاسبه شده توسط سه تا شرکت اصلی رو مجانی بهتون می‌دن و وسط هزار تا سایت تقلبی و کلاهبردار، استفاده ازشون مشکلی نداره. اینا Credit Karma و Quizzle هستن که به نظر من کردیت کارما کاربردی‌تره و من از مورد دوم خودم استفاده ای نکردم تا الان. البته این امتیاز‌هایی که میدن، هیچکدوم دقیقاً امتیاز FICO که توسط خیلی شرکت‌ها و موسسات برای تعیین وضعیت شما استفاده می‌شه نیست، و ممکنه مقداری تفاوت داشته باشه، ولی تخمین خوبی از وضعیت می‌ده. برای دریافت امتیاز FICO اصل باید پول داد که به نظر من ضروری نیست و البته من خودمم ازش هیچ دانشی ندارم.

خب دیگه، فک کنم به طور کامل توضیحات رو در این زمینه دادم. من خودم توی روزای اولی که اومده بودم اینجا، خیلی از این موارد رو نمیدونستم و شاید اگه از قبلش میدونستم با برنامه ریزی بهتری عمل میکردم، در نتیجه امیدوارم که این اطلاعات که بخشیش حاصل تجربه ی خودم و بخش زیادیش هم جمع آوری سایر اطلاعات بود، به کارتون بیاد و در مسیر پیش رو کمکتون کنه.

با احترام،
پیمان یوسفی
۲۱ آوریل سال ۲۰۱۷ میلادی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *