تولد عید شما مبارک !

سال به زودی عوض میشه و وارد سال ۱۳۹۶ میشیم. در واقع این اولین سالی هست که من در کنار خانواده نیستم و طبیعتاً الان میشه زانوی غم بغل گرفت و کنج عزلت اختیار کرد ولی خب اگر قرار بود چنین اتفاقاتی بیافته، از همون اول نباید این مسیر رو شروع میکردم. پس در نتیجه باید خوشحال بود و با انرژی و خوشحالی، سال نو رو شروع کرد و با تلاشی حتی بیشتر از قبل، در راستای رسیدن به هدف ها قدم برداشت.

سالی که گذشت خب بدون شک یکی از بزرگترین و مهمترین سال های زندگی من بود. سالی که توام بود یا یک تغییر بی نهایت بزرگ در زندگی و شروع یک تجربه جدید و هیجان انگیز و البته سخت. یادمه عید پارسال رو به طور کامل درگیر ایمیل ها و استرس های مربوط به ادمیشن گرفتن و نگرفتن و فاندینگ و … بودم و خب این قضیه نذاشت اونجوری که باید از مفهوم عید لذت ببرم ولی خب بد هم نبود. الان که دارم سال گذشته رو نگاه میکنم، میبینم که چقدر بالا و پایین رو پشت سر گذاشتم و چقدر اون روزها توام بوده با شادی و غم و استرس و خلاصه یه عالمه خاطره ی خوب و بد که خب من به صورت کلی از نتیجه ش راضیم. اومدن من به اینجا خاطرات زیادی رو رقم زد که خوشبختانه خیلی هاش رو اینجا نوشتم و بعدها میتونم بیام و تجدید خاطره کنم با خودم. اینجا دوست های خیلی خیلی خوبی پیدا کردم و کنارشون خیلی چیزها رو یاد گرفتم و الان هم با وجود همه ی سختی هایی که قطعاْ وجودشون طبیعیه، یه عالمه کار واسه انجام دادن و تجربه کردن وجود داره که امیدوارم توی سال جدید بتونم از پسشون بر بیام.

سال قبل برای خودم یه سری هدف مشخص کرده بودم که تقریباً اکثر اون ها محقق شدن و این باعث خوشحالی و البته مشخص کردن هدف های بزرگ تر برای سال جدیده که من همین الان هم که دارم اینا رو تایپ میکنم نسبت بهشون خیلی هیجان دارم و امیدوارم و مطمئنم که با تلاش زیاد میتونم بهشون دست پیدا کنم. کمک کردن بدون قید و شرط به انسانیت اونم از هر طریقی که شده و بدون در نظر گرفتن رنگ و نژاد و ملیت و مذهب و زبان، مدت زیادیه که تبدیل به بزرگترین هدف من توی زندگی شده و با همه وجودم در این راستا تلاش میکنم که بتونم بهش دست پیدا کنم. بدون شک توی سال پیش رو، پروژه ی “زمین ما” توی ایران و با لطف و همکاری رفقا و به خصوص حامد عزیز، یکی از اولویت های اصلی من خواهد بود. در کنارش پروژه ی قدیمی خودمون با بچه های شرکت به اسم “بیلبورد عمران” هم مطمئنم که در سال پیش رو موفقیت های بیشتری رو کسب خواهد کرد (دلم واسه روزایی که با آرش (ملقب به زاخی!) سر و کله میزدیم تا بتونیم اون چیزی که دوست داریم رو واسه بیلبورد عمران درست کنیم خیلی تنگ شده، کلا دلم واسه سر و کله زدن با آرش و سر به سرش گذاشتن خیلی تنگ شده، آرش آدم خفنیه، امیدوارم به زودی بازم بتونم در ارتباط باشم باهاش و ببینمش). توی سال جدید باید سعی کنم بیشتر کتاب بخونم و بیشتر از کنار آدم ها بودن لذت ببرم چون در واقع زندگی چیزی جز این نیست. سعی میکنم بیشتر از قبل شاد باشم و در کنارش بتونم تکیه گاه مستحکم تری برای دوستانم باشم. سعی میکنم هر چه بیشتر با فرهنگ های دیگه آشنا باشم و در کنار این آشنایی چیزهای خوبی ازشون یاد بگیرم و بزرگتر بشم. سعی میکنم بیشتر سفر کنم و به معنی واقعی از مفهوم سفر لذت ببرم همونطوری که زندگی رو هم یه سفر میدونم. سعی میکنم سعه صدر داشته باشم و اگر از کسی دلخور شدم فراموش کنم و ببخشم. سعی میکنم دوستان بیشتری پیدا کنم و دوست بهتری برای دیگران باشم و سعی میکنم و سعی میکنم و سعی میکنم…

توی سال جدید برای همه دوستانم و همه ی مردم ایران و جهان آرزوی موفقیت و سلامتی و شادی و نشاط دارم و امیدوارم سالی باشه که توش نه خبری از جنگ باشه نه دشمنی و عناد بلکه سرشار باشه از دوستی و عشق و انسانیت…

با احترام،
پیمان یوسفی
۱ فروردین سال ۱۳۹۶ خورشیدی
۲۰ مارس سال ۲۰۱۷ میلادی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *