برای دانشجویان جدید الورود: حمل و نقل عمومی

اصولاً مفهوم حمل و نقل عمومی توی شهر وست لافیت (و به نوعی تمامی شهر های کوچک در کشور آمریکا که تقریبا شامل اکثر نقاط آمریکا میشه) تفاوت چشم گیری داره با چیزی که توی ایران و خصوصاً توی تهران شاهدش هستید (همینجا یه چیز جالب بگم که اصولا وقتی میاید اینجا از یه جایی به بعد مجبور میشید از فعل های ماضی استفاده کنید برای دورانی که توی ایران بودید و نمیدونید که باید چه حسی نسبت به این قضیه داشته باشید. اما خب زندگی یه سفر خیلی جذابه دیگه، باید سفر کرد و بزرگ شد. این جوری بهش نگاه کنید!). به سبب مساحت خیلی زیادی که شهرهای کوچیک توی آمریکا دارن و جمعیت به نسبت کمترشون نسبت به شهرها، وسائط نقلیه عمومی در مقایسه با شهرهای بزرگی مثل شیکاگو، نیویورک و … پیشرفت آن چنانی ای ندارن و کم کم باید با این قضیه کنار بیاید. در ادامه من به توصیف اجمالی راه های ارتباطی مذکور در شهر وست لافیت میپردازم به این امید که به کار بیاید.

تاکسی:

خیلی ساده اگه بخوام در موردش توضیح بدم، باید بگم “گشتم، نبود، نگرد، نیست!”. برعکس ایران، شما توی شهر وست لافیت چیزی به اسم تاکسی نمیبینید یا حداقل ما ندیدیم تا بحال، البته احتمالا توی فیلمای آمریکایی این تاکسی زرد ها رو دیدید که آدما میرن کنار خیابون و داد میزنن “تاکسیییی” بعد هم یه نفر میاد دربست-وار سوارشون میکنه و …، خب اینا واسه همون فیلماست و اون فیلم ها توی شهرهای کوچیکی مثل وست لافیت فیلم برداری نشدن متاسفانه. تنها چیزی که من تونستم پیدا کنم که شاید یک مقدار به مفهوم تاکسی نزدیک باشه، شماره تلفن و وب سایت یک سری آژانس تلفنی هست که “اینجا“، “اینجا” و “اینجا” میتونید باهاشون آشنا بشید که من تابحال نه خودم ازشون استفاده کردم نه کسی رو دیدم که استفاده کنه. البته در ادامه به موارد دیگه ای اشاره میکنم که به طور کامل کمبود مفهوم تاکسی رو پر خواهد کرد.

اتوبوس:

برای افرادی که توی شهر وست لافیت، به هر دلیلی ماشین ندارن،  کانسپت اتوبوس با اختلاف مهمترین و بهترین وسیله ی نقلیه عمومی محسوب میشه. سیستم اتوبوس رانی اینجا تفاوت ها و شباهت های زیادی با این سیستم توی ایران داره و از اونجایی که بحث اتوبوس حداقل تا قبل از ماشین خریدنتون حسابی یه کارتون میاد، سعی میکنم این قسمت رو با جزییات دقیق تری توضیح بدم. البته اینکه من اشاره به ماشین خریدن میکنم به معنی لزوم مطلق و حیاتی بودن ماشین نیست به هیچ وجه و بسیاری از افراد اینجا حتی در تمام دوره ی دکترای خودشون ماشین نمیگیرن و احساس نیاز نمیکنن بهش؛ به اعتقاد من این مساله به نوع شخصیت افراد، تجربه ی نوع تردد در ایران، فاصله خونه از دانشگاه و … بستگی داره، در نتیجه اگر قصد ندارید ماشین بگیرید اصلا حس نکنید که دارید چیز خاصی رو از دست میدید. بر میگردیم به بحث اتوبوس در شهر وست لافیت. سیستم اتوبوس رانی در شهر وست لافیت توسط CityBus of Greater Lafayette, Indiana که “اینجا” میتونید با وب سایتش، “اینجا” با صفحه ی فیسبوکشون و “اینجا” هم میتونید با مسیرهایی که هر کدوم از خط های این شرکت اتوبوس رانی طی میکنه، آشنا بشید. دونستن این خطوط از این دیدگاه مهمه که شاید توی انتخاب آدرس خونتون هم تاثیر بذاره که سعی کنید خونه تون رو نزدیک ایستگاه اتوبوسی بگیرید که ازش خط اتوبوسی رد میشه که در کمترین زمان ممکن شما رو به دانشکده تون میرسونه.

اینجا میتونید چند تا عکس از اتوبوس های این شرکت در هنگام تردد در شهر رو ببینید:

این نمایش پرده‌ای نیاز به جاوااسکریپت دارد.

و اما یکی از تفاوت های فاحش مفهوم اتوبوس رانی آمریکا و ایران، میزان استفاده از تکنولوژی در سهولت کارهاست. در این مثال خاص و برای اینکه بیشتر توضیح بدم، باید اشاره بکنم که شما برای اینکه بتونید با بیشترین بازده ممکن از سیستم حمل و نقل عمومی در آمریکا (و در این مثال، شهر وست لافیت) استفاده کنید باید حتما دو تا اپلیکیشن رو در گوشی خوتون دانلود کنید:

Bus, for Purdue, Lafayette, and West Lafayette که خب اهمیت آنچنانی نداره و صرفا توش میتونید با مسیرها آشنا بشید و در هر نقطه ی مکانی، نزدیک ترین ایستگاه به شما رو معرفی میکنه (که در یکی از عکس های پایین میتونید مشاهدش کنید)

DoubleMap Bus Tracker  (و نسخه ی دسکتاپ مخصوص دانشگاه پردو: “اینجا“) که مهمترین ابزاری هست که چه در دسکتاپ و چه در گوشی باید ازش استفاده کنید چراکه در این اپلیکیشن از وضعیت مکانی لحظه به لحظه ی اتوبوس ها مطلع میشید و باید بدونید که اتوبوس ها در اینجا به شدت سر وقت عمل میکنن و برای مثال اگر زودتر به یه ایستگاه برسن، انقدر توی اون ایستگاه میمونن تا با برنامه ی زمانی خودشون هماهنگ بشن. در نتیجه شما فقط کافیه اتوبوسی که قراره سوار بشید رو از طریق این ابزار دنبال کنید و به محض رسیدن به ایستگاه، خودتون رو بهش برسونید و با نشون دادن کارت دانشجویی (و بدون پرداخت هیچ گونه مبلغ اضافه!) سوار بشید. اینجا هم یه سری عکس از این اپلیکیشن ها گذاشتم برای خالی نبودن عریضه:

این نمایش پرده‌ای نیاز به جاوااسکریپت دارد.

مترو:

نویسنده با سکوتی معنادار و لبخند مضحکی که بر صورتش ماسیده است، صحنه را ترک میکند!

تاکسی های سفارشی: (!)

حقیقتش اینه که اسم بهتری پیدا نکردم براشون!، دیگه شما به بزرگواری خودتون ببخشید. واسه ما که توی ایران بودیم، اینجور تاکسی ها که الان میخوام در موردشون توضیح بدم هنوز وجود نداشت و در نتیجه وقتی اومدیم اینجا، حیران از پیشرفت تکنولوژی، روزهای زیادی رو در بحر مکاشفت فرو رفته بودیم، اما به احتمال خیلی زیاد، شمایی که الان دارید این متن رو توی ایران میخونید به اندازه کافی با نسخه های کپی شده ی چنین تاکسی هایی مثل Uber و Lyft آشنا هستید و فکر میکنم الان شرکتی به اسم اسنپ لطف کرده و با کپی برداری از Uber در حال سرویس دادن به مردم هست که من اطلاعی ندارم که مفهوم رعایت حق اثر در این زمینه رعایت شده یا خیر ولی امیدوارم که شده باشه.

در هر صورت، این نوع تاکسی ها که چند سالی هم نیست که از ظهورشون میگذره، غالب ترین نوع تاکسی در جاهایی هست که تا بحال من رفتم و خب توی شهر ما وست لافیت هم تمامی افرادی که قصد استفاده از تاکسی رو دارن، از یکی از این دو نرم افزار که میتونید به راحتی از جاهای مختلف دانلودشون کنید، استفاده میکنن. سایت اسنپ توضیحات اندکی در مورد این ها داده که من اون ها رو عیناً اینجا میارم:

اوبر یک شبکه‌ی نوین حمل‌ونقل است که فعالیت رسمی خود را از سال ۲۰۱۰ در سان‌فرانسیسکو شروع کرده و در حال حاضر در ۵۵ کشور و ۲۰۰ شهر دنیا مسافران را در خیابان‌ها جابه‌جا می‌کند. اپلیکیشن اندروید، iOS و ویندوزفون اوبر، مسافران و رانندگان را به‌کمک امکانات موقعیت‌یاب گوشی به یکدیگر وصل می‌کند و هر دو طرف می‌توانند از مکان یکدیگر باخبر شوند. پرداخت در اوبر به‌کمک کارت اعتباری انجام می‌شود که سهم اوبر از این پرداخت، ۵ تا ۲۰ درصد است. سرویس‌های متنوع اوبر در سطوح مختلفی خدمت‌رسانی می‌کنند؛ UberX ارزان‌ترین تاکسی اوبر است که از خودروهای معمولی مثل تویوتا پریوس استفاده می‌کند. Uber Black سرویس اصلی شرکت به شمار می‌رود که کمی گران‌تر است اما خودروهای شیک‌تری را در اختیار مسافران قرار می‌دهد که رانندگانی حرفه‌ای‌تر هم آن‌ها را می‌رانند. Uber SUV سرویس ویژه‌ی اوبر با خودروهای بزرگ است و در نهایت، Uber LUX در صدر خدمات اوبر قرار می‌گیرد که سواری در آن با ماشین‌هایی لوکس هم‌چون پورشه پانامرا و BMW7 انجام می‌شود.

لیفت هم یکی دیگر از شبکه‌های حمل‌ونقل برای ارتباط آسان میان مسافر و راننده است که آن را دو جوان سان‌فرانسیسکویی در سال ۲۰۱۲ پایه‌گذاری کردند. لیفت که خیلی‌ها آن‌ را با نماد ویژه‌اش یعنی سبیل صورتی می‌شناسند، در ۶۵ شهر ایالات متحده‌ی آمریکا فعال است. خدمات لیفت شامل سه دسته است: یکی سرویس عادی و اصلی که در آن کاربر می‌تواند به‌تنهایی یا به همراه حداکثر سه نفر از دوستان خود از یک راننده‌ی شخصی برای سفر برخوردار شود. سرویس بعدی لیفت پلاس است که امکان سواری هم‌زمان ۶ نفر را فراهم کرده تا فضای بیش‌تری در اختیار آن دسته از کاربرانی باشد که می‌خواهند با هم سفر کنند. سرویس دیگر لیفت لاین نام دارد که در آن کاربر می‌تواند سفر خود را با کاربر دیگری در همان مسیر بپیماید. لیفت لاین سفر بسیار ارزانی به کاربران وعده می‌دهد و در حال حاضر در سه شهر نیویورک، لس‌انجلس و سان‌فرانسیسکو فعال است.

طرز کار این نرم افزارها تقریبا مشابه هم دیگه هستن و شما بعد از دانلود نرم افزار، میایست طریقه ی پرداخت رو که یا کردیت و یا دبیت هست (که من اینا رو هم به زودی توضیح خواهم داد) مشخص کنید (که خب شاید به محض ورودتون نتونید این کار رو بکنید ولی به محض افتتحا حساب بانکی قادر به انجام این کار خواهید شد) و بعد از اون و بعد از ورود به برنامه، میتونید از ماشین هایی که در اطرافتون هستند مطلع بشید و فقط کافیه مقصد خودتون رو وارد کنید و با تایید اون، نزدیک ترین تاکسی به مکانی که هستید میاد و شما رو به مقصدتون میرسونه و پول این تردد خود به خود از حساب شما کم میشه و از شما خواسته میشه که به راننده ی مد نظر هم امتیاز بدید. در کل ابزار خیلی خوب و دم دستی هست و بدون شک خیلی به کارتون خواهد اومد.

فکر میکنم این توضیحات تا اینجا کافی باشه و سعی کردم از اطناب سخن و مثلا پرداختن به Zip Car ها یا اتوموبیل های کرایه ای صرف نظر کنم چرا که بعید میدونم برای یک دانشجوی جدید الورود، دونستن اون ها دغدغه باشه و در نهایت و بعد از جا افتادن در محیط جدید، خودشون قادر به پیگیری این امور خواهند شد.

با احترام،
پیمان یوسفی
۸ مارس سال ۲۰۱۷ میلادی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *